گريه كنم يا نكنم آخر ماجرا رسيد
گريه كنم يا نكنم قصه به انتها رسيد

تو ميروي و آينه پر مي‏شود از بي‏كسي
از من سفر ميكني و به مرگ قصه مي‏رسي
ببين كه آب مي‏شود قطره به قطره قلب من
مرگ من و قصه ماست فاجعه جدا شدن

گريه كنم يا نكنم آخر ماجرا رسيد
گريه كنم يا نكنم قصه به انتها رسيد

تو جامه‏دان پر مي‏كني من خالي از جان مي‏شوم
يك لحظه در چشمم ببين ، ببين چه ويران مي‏شوم
بعد از تو با من چه كنم با من بي‏پناه من
كجاي شب پنهان شوم كجاي اين عاشق‏شكن

تو مي‏روي و جان من گور ترنم مي‏شود
خورشيدكي كه داشتم در شب من گم مي‏شود
چيزي نگو به آينه با رازقي حرفي نزن
براي بار آخرين تنها نگاهي كن به من...

                             چون تاك پير در خود تاب خوردم

بین اون همه گل یاس تو فقط برام عزیزی

  تویی که حتی تو غربت از رسیدن می نویسی

تویی که یادت نرفته عهدامون به زیر بارون

  تویی که خورشید دستات حتی تو دل زمستون

تویی که دلت یه دریاست واسه بخشیدن موجا

  تویی که صدات قشنگه واسه لالایی ابرااااا

تو یه باغ پر از امیدی .یه بهار واسه شکفتن

  دیگه دل راضی نمی شه واسه ی از تو نگفتن

تو خود خود نسیمی تو سرا سر مهربونی

  همیشه دنبالت بودم .آره تو خود همونی

تو برام معنی عشقی . تو تجلی صداقت

چشم براه بازم می مونم تا خودٍ خودٍ قیامت

حتما سر بزنین منتظرم 

امشب به یاد روی دلارامی

بیدارم و پریده زسرخوابم

می جویمش به دامن شب اما

آن ماه را به خانه نمی یابم

امشب کجاست مهردرخشانم

بی ماه روی او شب من تارست

درخواب ناز رفته . نمی دانم

یا همچو من بنشسته و بیدارست

ای وای...ماه آمد و دنیایی

دارد شمد به روی خود ازمهتاب

ای چشم شب نخفته ! بخواب امشب

شاید که روی او نگری درخواب